“Hidaye kitabına bak!”

[Gurbet_melegi]

Hazret-i Mevlana’nın “rahime-hullahü teâlâ” bir talebesi, dergâhtan çıkmış evine gitmektedir ki, yolda, tanıdığı yaşlı bir Müslümanla karşılaşır.
Adam onu görüp şaşırır:
- Ben de sana geliyordum oğlum.
- Hayrola amca.
- Fıkıhtan bir şey soracaktım, der.
Ve sualini sorar.
Ama talebe cevabını bilemez.
- Akşam kitaplara bakayım, yarın söylerim, der.
Ve eve gider.
Saatlerce araştırır.
Çok kitaplar karıştırır.
Bir türlü bulamaz cevabını.
Sonunda yorulup uyuyakalır.
Rüyada Hazret-i Mevlana;
- Hidaye kitabının filan sayfasına bak, buyurur.
Uyanıp, açar o kitabı.
Orayı okur, öğrenir cevabı.
İLİM, AMEL, İHLAS
O devirde Bedreddin-i Tirmizi adında biri “simya ilmi” ile uğraşır.
Yani altın yapar.
Bir ara hazret-i Mevlana’yı işitir.
Ziyaret etmek ister.
Bu, Mevlana’ya malum olur.
Ve o kimsenin evine varır.
Adam Hazret-i Mevlana’yı görünce;
- Buyurun efendim, der.
İltifat eder.
Ancak kalbinde meslek icabı biraz “gurur” vardır.
Hazret-i Mevlana, kurtarmak ister onu bu gururundan.
Yerde “paslı bir demir” görüp eline alır.
Evirir, çevirir.
Paslı demir, elinde “altın”a çevrilir.
Adam hayretler içinde!
“Bu nasıl oldu?” diye düşünürken;
- Gayet kolay, buyurur. Zor olan başka şeydir.
Adam sorar:
- O nedir efendim?
Buyurur ki:
- İlim, amel, ihlas. Bu üçüne kavuş ki, “simya” budur esas
_________________
"Kalbimiz ancak allah`i anmakla huzur bulur"